Δυο χιλιάδες δέκα

Δεν υπάρχουν πια κοτζαμπάσηδες ούτε πασάδες στον τόπο μας. Ο μεγαλομπακάλης με την αλυσίδα σούπερ μάρκετ, οι δυο μεγαλοεργολάβοι με τους σπαστήρες και το έτοιμο σκυρόδεμα που έχουν κατακρεουργήσει το τοπίο της βόρειας Αίγινας, οι εφοπληστάδες με τα επιβατηγά οχηματαγωγά δεν είναι πασάδες. Επιχειρηματίες είναι. Οι εκατοντάδες που τους δουλεύουν πότε με απλήρωτες υπερωρίες, πότε ανασφάλιστοι, πότε στο όριο της σύμβαση και κάτω από αυτό  δεν είναι σκλάβοι, εργαζόμενοι είναι. Οι δεκάδες γραφειοκράτες, οι υποψήφιοι δήμαρχοι, οι τοπάρχες που κάθε τόσο ευλογούν τους επιχειρηματίες και δουλεύουν για αυτούς δεν είναι δημογέροντες, ούτε κοτζαμπάσηδες. Πολιτικοί είναι και θεσμικοί παράγοντες. Η τοπική εκκλησία με τις χιλιάδες στρέμματα, με τα ακίνητα που ενοικιάζει, με τα ακίνητα που έχει, με τη θρησκευτική τουριστική βιομηχανία που εκμεταλλεύεται δεν είναι συνεργάτης των αγάδων και των πασάδων. Με τους επιχειρηματίες και τους πολιτικούς συνεργάζεται. Τίποτα δεν είναι όπως παλιά…

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under πολιτισμός και "πολιτισμός", πολιτική, τοπικά θέματα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s