Κρίση

Μαρ 08

Στιγμιαία μόνο χάθηκε ο κόσμος.

Για το πούπουλο που πέφτει από το γλάρο,

για το βαμβάκι που στύβει το σύννεφο,

για τον άνεμο που τρέχει ακόμα στα γδαρμένα χαμομήλια,

για τον γρατσουνισμένο αγκώνα,

για το γεμάτο καπέλο που δεν πρόλαβε ακόμα να κρυφτεί στου πεύκου τα γόνατα,

για το φεγγάρι που θα βγει μισό γιατί έβρισα τη μάνα μου,

για τη μύγα που μ’ έδειρε,

για τους αριθμούς που καμιά φορά με σκουντάνε στον ύπνο μου.

Κρίση νεογνών που αλητεύουν στο βυζί που δεν σταλάζει,

με πίτουρα από λόγια γενναία,

σε αυτόχειρα δρομάκια.

Όσο κοιτάς τα παιδιά τόσο σε τυφλώνουν.

Σπύρος Βαρδακωστής, από τη συλλογή «Νεφελώματα»

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under η ώρα του τζίτζικα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s