Πάλι απεργία;

κείμενο που μοιράστηκε στην Αίγινα, το Νοέμβρη του 2005

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΑΣΚΑΛΩΝ – ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ ΝΗΣΩΝ ΑΡΓΟΣΑΡΩΝΙΚΟΥ

Απεργιακή Επιτροπή Αίγινας

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΣΤΙΣ 10 ΚΑΙ 11 ΝΟΕΜΒΡΗ

«Πάλι απεργία»;

(10 απαντήσεις γι’ αυτήν)

1) «Πάλι απεργία; Πού θα πάει το κράτος κι η οικονομία μ’ αυτές τις απεργίες»;

Έχετε δίκιο (αν είστε πρωθυπουργός ή υπουργός παντός καιρού, αν είστε εφοπλιστής, βιομήχανος, καναλάρχης, μεγαλοδημοσιογράφος ή κάνετε κάποιο άλλο παρόμοιο επάγγελμα).  Οι απεργίες βλάπτουν σοβαρά την εξουσία σας ή τον πλούτο που θέλετε συνεχώς να μαζεύετε.

2) «Πάλι απεργία; Εμείς δηλαδή γιατί δεν κάνουμε απεργίες»;

Και στα δικά σας (αν είστε εργάτης, μετανάστης, υπάλληλος, μικροεπαγγελματίας κλπ.)! Όχι μόνο δεν θα χάσετε από την απεργία που πρέπει να κάνετε αλλά θα κερδίσετε κάτι από αυτό που σας κλέβουν καθημερινά και θα κερδίσετε τη χαμένη σας αξιοπρέπεια. Αυτά δηλαδή που θα κερδίσουμε κι εμείς. Ελπίζουμε να σας συναντήσουμε σε άλλες απεργίες.

3) «Πάλι απεργία; Πού θα φτάσουμε σαν κοινωνία»;

Ίσως σε μια καλύτερη κατάσταση από αυτήν που είμαστε. Έχετε σκεφτεί ότι αν δε γίνονταν αγώνες στο παρελθόν σε ποια γαλέρα θα ήσασταν και θα ήμασταν κωπηλάτες, σε ποιο τσιφλίκι θα ήμασταν και θα ήσασταν δουλοπάροικοι; Χωρίς αγώνες δεν αλλάζει τίποτε. Αντίθετα επιδεινώνονται οι συνθήκες της ζωής μας.

4) «Πάλι απεργία; Και τι θα γίνουν τα παιδάκια μας»;

Κάποιοι-κάποιες από μας, έχουμε κι εμείς «παιδάκια». Ανεξάρτητα όμως από αυτό, αγωνιζόμαστε και για τα παιδάκια όλων. Να έχουν τους δάσκαλους στην ώρα τους στα σχολεία, να εφοδιαστούν τα σχολεία μας με υλικό που θα μπορούν τα παιδιά να μαθαίνουν με καλύτερο τρόπο, να μην βάζετε και να μην βάζουμε το χέρι στην τσέπη κάθε τόσο για προβλήματα των σχολείων και να υπάρχει ζητιανιά και ρεφενές.

5) «Πάλι απεργία; Μόνο ο μισθός σας ενδιαφέρει»;

Φυσικά και ο μισθός μας ενδιαφέρει. Αυτόν έχουμε για να πληρώνουμε  το νοίκι μας, να αγοράζουμε τα μακαρόνια μας, το γάλα μας, το πετρέλαιο, τα πορτοκάλια, το φως – νερό – τηλέφωνο. (Εσείς με ποιο τρόπο τα εξασφαλίζετε όλα αυτά;) Όμως είναι μεγάλο ψέμα αυτό που πλασάρουν οι μέχρι τώρα κυβερνήσεις και οι επαγγελματίες του ψέματος στα Μέσα Μαζικής «Ενημέρωσης». Δεν ενδιαφερόμαστε μόνο για την αύξηση του μισθού μας. Απαιτούμε καλύτερη μόρφωση για τα παιδιά μας, ελευθερία στη μάθηση, αγωνιζόμαστε να μην ελαστικοποιούνται γενικά οι εργασιακές σχέσεις και να έχουν όλοι εργασιακή αξιοπρέπεια. Δηλαδή αν η κόρη ή ο γιος σας δούλευε ως αναπληρωτής ή ωρομίσθιος υπάλληλος για λίγες ώρες ανασφάλιστος και με 7 ευρώ την ώρα, στην ‘άλλη άκρη της γης’ εσείς τι θα του λέγατε; «Υπομονή παιδί μου»;

6) «Πάλι απεργία; Και τι βγαίνει από τις στημένες απεργίες της ηγεσίας σας»;

Αυτό αφήστε το σε μας, που ξέρουμε να «περιλάβουμε» τους εξωνημένους επαγγελματίες συνδικαλιστές του κλάδου μας κάθε φορά που αγωνιζόμαστε στους δρόμους και κλείνουμε τα σχολεία. Το ξέρουμε πως πολλοί από αυτούς θα χρησιμοποιήσουν τη συνδικαλιστική τους θέση για να γίνουν υπουργοί, βουλευτές, σύμβουλοι και άλλα συναφή κυβερνητικά επαγγέλματα. Είμαστε σε μια διαρκή κόντρα μ’ αυτούς. Θα ήταν καλύτερα «να καθόμαστε στ’ αυγά μας»;

7) «Πάλι απεργία; Για να κάθεστε την κάνετε; Για να πιείτε καφέ»;

Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές «καθόμαστε» όχι όμως γιατί το θέλουμε αλλά γιατί δεν έχουμε τη δυνατότητα σε κάθε απεργία να τα πούμε όλα αυτά που διαβάζεις τώρα. Άλλες φορές μάλιστα οι περισσότεροι από εμάς δεν κάνουν απεργία σ’ ένα τόπο, όπως η Αίγινα, και δίνεται αυτή η εντύπωση. Γιατί όμως δεν ρωτάτε αυτούς που είναι απεργοσπάστες, κάθε φορά που γίνεται μια απεργία: «Εσύ γιατί δεν κάνεις, δάσκαλε, απεργία»;

8) «Πάλι απεργία; Θέλετε να γλιτώσετε την αξιολόγηση που θα σας κάνει να κάνετε καλύτερα τη δουλειά σας»;

Φυσικά και είμαστε ενάντια στα νέα μέτρα για την αξιολόγηση. Όμως πρέπει να ξέρετε ότι αυτά δεν εφαρμόζονται για να γλιτώσετε εσείς από τον «κακό» δάσκαλο. Η αξιολόγηση γίνεται για να χωριστούν τα σχολεία σε κατηγορίες, να χωριστούν σε «καλά» και «κακά». Κι αυτό είναι μόνο η αρχή. Στόχος και των δυο κυβερνήσεων είναι να απεμπλακούν από την έτσι κι αλλιώς άθλια και ελλιπή χρηματοδότηση της εκπαίδευσης και να ανατεθεί το βάρος στους Συλλόγους Γονέων και Κηδεμόνων, στην υπερχρεωμένη Τοπική Αυτοδιοίκηση, και …στους τοπικούς ή άλλους επιχειρηματίες. Θέλουν ένα σχολείο επιχείρηση που θα τους αποδίδει κέρδος, που θα τους αποδίδει στην κοινωνία υπαλλήλους όλο και πιο πολύ υποταγμένους, έτοιμους να κάνουν ότι τους προστάξει το αφεντικό τους. Θέλουν τα «παιδάκια σας» και τα «παιδάκια μας» όχι μορφωμένους πολίτες αλλά πειθήνιους και χωρίς δικαιώματα εργαζόμενους. Συμφωνείτε μ’ αυτό;

9) «Πάλι απεργία; Τι θα γίνει με τόσες χιλιάδες χαμένες ώρες μαθημάτων»;

Πάλι λάθος ανθρώπους βρήκατε για να ρωτάτε κάτι τέτοιο. Αγωνιζόμαστε για να μην υπάρχουν. Να έρθουν δάσκαλοι που θα έχουν μια μόνιμη σχέση με τους μαθητές και τις σχολικές μονάδες. Ρωτήστε αυτούς που συνήθως ψηφίζετε ή τους τηλεφωνάτε (κάποιοι από εσάς) για να τους παρακαλέσετε κάθε φορά που στα σχολεία που φοιτούν τα παιδιά σας λείπουν εκπαιδευτικοί: «Γιατί δεν υπάρχουν μόνο μόνιμοι εκπαιδευτικοί κάθε αρχές του Σεπτέμβρη στα σχολεία κύριε βουλευτά; Γιατί τα παιδιά μας στοιβάζονται σαν τα ζώα μέσα στις τάξεις κύριε βουλευτά; Γιατί δεν έχουμε σχολεία και αίθουσες προορισμένες για ανθρώπους κύριε βουλευτά; Γιατί τα παιδιά μας όλα δεν έχουν όσα έχουν τα σχολεία που πηγαίνουν τα παιδιά σας κύριε βουλευτά»;

10) «Πάλι απεργία»;

Ναι! Πάλι και πάλι! Ελπίζουμε την άλλη φορά μαζί!

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under παιδεία-εκπαίδευση, πολιτισμός και "πολιτισμός", τοπικά θέματα, εργασιακές σχέσεις

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s