Κρίση: ο θάνατός σου η ζωή μου. Η ιδεολογία του σύγχρονου μαυραγορίτη

Από τα πέρσι κυκλοφορούσε, ότι η περιορισμένη -τότε- κρίση θα έπληττε όλες τις περιοχές του κόσμου αλλά δεν θα έπληττε την Αίγινα. Κι αυτό διότι η Αίγινα κόβει τα περισσότερα εισιτήρια σε όλη την Ελλάδα και βρίσκεται δίπλα ακριβώς στην πρωτεύουσα. Από τότε η «κρίση» άρχισε να γίνεται η αγαπημένη συζήτηση στην Αίγινα. Από τότε η κρίση, είναι ο άρρητος κοινός παρανομαστής κοντά σε κάθε συζήτηση για την τοπική οικονομική ανάπτυξη είτε αυτή επιμεριζόταν στην οικονομική δραστηριότητα των επαγγελματιών, είτε στον τουρισμό, είτε στην οικοδόμηση. Δεν θα μπορούσε να λείψει ο σκουπιδότοπος από αυτή τη γιορτή. Να χαϊδέψει τα αυτιά του κακομοίρη που τρέχει με τα ΦΠΑ και τις ιστορίες καθημερινής τρέλα και να του πει το ανατριχιαστικό: «Η κρίση είναι ευκαιρία για την Αίγινα».

Η ιδεολογία του μαυραγορίτη στην σύγχρονη εκδοχή της. Τι ωραίο σενάριο! Όλη η γη θα υποφέρει και η Αίγινα θα συνεχίζει να κερδίζει τρελό χρήμα. Με το τάισμα 40 δημοσιογράφων μοτοτουρισμός, οικοτουρισμός, σκυλαδικοτουρισμός, γκουρμετουρισμός, αρχαιοτουρισμός, θρησκοκοτουρισμός, φιστικοτουρισμός, καλλιτεχνοτουρισμός, συναυλιοτουρισμός, εκθεσιοτουρισμός, εκδηλωσιοτουρισμός, και ότι άλλο θα ανακαλυφθεί ως μύθος για τοπική κατανάλωση. Ποια περιοδικά γράφουν; Το περιοδικό «weekend» που έτσι κι αλλιώς γράφει για όλες τις περιοχές της Ελλάδας και το περιοδικό «pelages» της εταιρίας που έπνιξε 80 ανθρώπους έξω από την Πάρο, που έτσι κι αλλιώς γράφει για τους προορισμούς των καραβιών της.

Ας ξεχάσουμε το ηθικό ζήτημα που τίθεται. Η αλήθεια είναι ότι τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα απ’ ότι φανταζόμαστε και μάλιστα τη μεταπολεμική συγκυρία της ανάπτυξης που η γη έχει μετατραπεί σε οικόπεδα και τσιμέντο, το πόσιμο νερό στα πηγάδια έχει γίνει βοθρολήμματα, η θάλασσα έχει μολυνθεί, οι υποδομές στα σπίτια δεν επιτρέπουν κανενός είδους οικονομικής αυτοδυναμίας και επιπλέον πολλά ζητήματα κοινωνικά έχουν εκχωρηθεί στο κράτος ή στην τοπική αυτοδιοίκηση (που από μακρύ χέρι του κράτους μετατρέπεται σε τοπικό κρατίδιο μέσω Καλλικράτη). Και το πιο χειρότερο είναι ότι οι απόλυτα σκληρές αποφάσεις των λακέδων του κεφαλαίου, μας βρίσκουν διαλυμένους και άσχετους με στοιχειώδεις εργασίες της πρωτογενούς παραγωγής. Ίσως αυτά κι άλλα αντίστοιχα θα έπρεπε να μας προβληματίσουν σε συλλογικές διαδικασίες. Διαφορετικά στο ναυάγιο που τους αφήσαμε να μας σκαρώσουν ο καθείς θα πιαστεί από τα μαλλιά του με τη γνωστή διαχρονική συμβουλή: εσύ μπορεί να τη βολέψεις.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under "αυτοδιοίκηση, πολιτισμός και "πολιτισμός", τοπικά θέματα, οικονομία

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s