Παροιμίες

Ιουν 08


Posted by: sxedia in Uncategorized, χα No Comments »

Παροιμίες

Υπάρχει μια παλιά παροιμία που λέει ότι «όποιος δεν έχει χτίσει σπίτι και δεν έχει παντρέψει κόρη δε ξέρει τι θα πει βάσανο στη ζωή.»

Με τις αποκαλύψεις για τα σκάνδαλα, τώρα που «έπεσε άπλυτο φως» και «έφτασε το πιρούνι στο κόκαλο» ήρθε η στιγμή να «γελάσει και ο κάθε τριπαρισμένος», ξαναθυμήθηκα αυτή τη παροιμία.

Δεν ξέρω γιατί αλλά με τις πρώτες αποκαλύψεις στενοχωρήθηκα. Αν η διαφθορά φταίει για την κατάντιά μας θα περίμενα τουλάχιστον οι διεφθαρμένοι πολιτικοί να έχουν ένα μεγαλείο. Πως το είχε πει ο Κοσκωτάς στην πρώτη του συνέντευξη όταν αποφυλακίστηκε: «Δεν είμαι απατεώνας! Είμαι Μεγαλοαπατεώνας».

Από ότι φαίνεται δεν υπάρχουν πια πολιτικοί άντρες, όπως παλιά.

Όλοι όσοι χρηματίστηκαν το καναν είτε για να βάλουν κάπου τους γονείς τους «όχι για μένα, για τη φουκαριάρα τη μάνα μου», είτε να προικίσουν τη κόρη τους «αμάρτησα για το παιδί μου», είτε να έχουν «ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους».

Ο Δον Κορλεόνε πριν κάνει business προειδοποιεί: Έχω μια πρόταση που δεν μπορείς να αρνηθείς!

Και εντάξει ποιος δεν θα ήθελε διώροφο ή ρετιρέ στο κολωνάκι; Με ντουλάπια δρύινα, αντί για καπλαμά; Πλακάκι ιταλικό, αντί για βουλγάρικο; Τηλέφωνο siemens με απεριόριστο χρόνο ομιλίας, αντί να βουίζει και να πέφτουν οι μονάδες γρήγορα; Άδεια για αναψυκτήριο και ναό μέσα στο παραθαλάσσιο οικόπεδο; Τζακούζι αντί για τούρκικη τουαλέτα; Ή αλλιώς «όταν έχεις και δεν τρως πρέπει να σε δει γιατρός»

«Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι» και είναι να τους λυπάσαι αφού είναι κοντά στον απλό λαό. Μήπως αυτά δε σκεφτόμαστε καθημερινά και εμείς;

Αλλά τότε γιατί υπάρχει και το «άλλοι γα… και κοινωνούν και εγώ που κλάνω φταίω»; Γιατί νοιώθουμε αδικημένοι με τη διαφθορά όταν όλοι έχουμε κάνει τις τσιριμόνιες μας;

Η δημοκρατία θεωρεί τη διαφθορά πρόβλημα. Θεωρεί ότι με τους κατάλληλους ηθικούς ανθρώπους και με καλούς μισθούς και επιδόματα δεν θα υπάρχει διαφθορά.

Αλλά και «ο άγιος φοβέρα θέλει». Και για αυτό έχει ελεγκτικούς μηχανισμούς. Και νόμους. Άπειρους νόμους.

Υπάρχει βέβαια και η άλλη άποψη. Η διαφθορά δεν είναι ένα σύμπτωμα κάποιας ασθενικής δημοκρατίας. Η διαφθορά είναι η ουσία της δημοκρατίας.

Η (αστική) δημοκρατία έχει δυο ποδάρια. Όχι πολλά. Από τη μια τη πίστη στην ιδιοκτησία σε οικονομικό επίπεδο και από την άλλη τη πίστη στην αντιπροσώπευση σε πολιτικό επίπεδο. Αυτή είναι η ουσία της. Προϊόν κλοπής.

Το πρώτο ποδάρι θα σου πει: Δεν πιστεύει ο χορτάτος το κακό του νηστικού.

Και το δεύτερο θα απαντήσει: Σε αγαπώ κυρά να κλάνεις αλλά μην το παρακάνεις.

Όλοι οι άνθρωποι είναι και δίκαιοι και άδικοι. Και καλοί και κακοί. Και νόμιμοι και παράνομοι. Και τίμιοι και διεφθαρμένοι. Και όμορφοι και άσχημοι. Και φωτισμένοι και σκοτεινοί.

Μερικοί όμως είναι πλούσιοι και πολλοί φτωχοί. Μερικοί θέτουν τους κανόνες και όλοι τους ακολουθούν.

Και για αυτό η δημοκρατία θέλει τη διαφθορά. Να συντηρεί τη πίστη ότι οι επόμενοι θα είναι πιο άξιοι. Αρκεί να τους ψηφίσεις. Οι επόμενοι θα είναι πιο δίκαιοι. Εσύ ασχολήσου με το σπίτι σου, τη δουλειά σου και την οικογένειά σου.

Άσε στα χέρια μας την δημοκρατία. Και την κάθαρση. Χαστούκια στους παράνομους. Χειραψίες στους δίκαιους.

«Αλλού με τρίβεις δέσποτα και αλλού έχω εγώ τον πόνο»

Π.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under η ώρα του τζίτζικα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s