Χελώνα

Ιουν 22

«Φάκα Adidas μου ‘πιασε τη φτέρνα
μπερδεύω το juke box με τη λατέρνα
πάνω απ’ του τάφου μου το κυπαρίσσι
μαύρη χελώνα μ’ έχει κατουρήσει»

(Νεοέλληνας, Τζίμης Πανούσης)

Αν υπάρχει άνθρωπος που του αρέσουν οι δευτέρες πρέπει να είναι ανώμαλος ή αφεντικό (ή και τα δύο). Είναι η αρχή της εργάσιμης (για όσους έχουν) εβδομάδας και για αυτό δεν είναι τυχαίο ότι για τους μεν ανέργους τα μεγαλύτερα ποσοστά αυτοκτονίας εμφανίζονται ξημερώματα Κυριακής προς Δευτέρα και για τους εργαζόμενους οι δευτέρες έχουν τα μεγαλύτερα ποσοστά εργατικών ατυχημάτων.

Στην Αγγλία, με παράδοση στις καπιταλιστικές σχέσεις, υπάρχει η κατάρα «Happy Monday» και μόνο για τους χρηματιστές όλες οι δευτέρες είναι τέλειες εκτός από τις σπάνιες «μαύρες» που καταρρέει το χρηματιστήριο.

Αυτά σκεφτόμουνα πρωί Δευτέρας όταν έπρεπε σαν το λαγό να τρέξω σε τράπεζες, μετά στην εφορεία, μετά στη νομαρχία, μετά να πάρω τη μικρή από το σχολείο, μετά να πάω γραφείο και να πρέπει να τελειώσω ως το βράδυ μια δουλειά και μετά να ξαναπάρω τη κόρη μου από τη γιαγιά της.

Η μέρα, αν και μέσα στο άγχος και στα νεύρα, κόντευε να τελειώσει λίαν καλώς. Μου είχε μείνει λίγο δουλειά στο γραφείο αλλά θα προλάβαινα… όταν η γιαγιά με ειδοποίησε ότι η μικρή βαρέθηκε (είχε αρχίσει η αγαπημένη σειρά της γιαγιάς) και θέλει- απαιτεί- να πάω να την πάρω πιο νωρίς.

Σε ελάχιστο χρόνο βρίσκομαι εκεί- αμίλητος- να την κρατάω από το χέρι και να κόβουμε δρόμο μέσα από το πάρκο για να πάμε να της ψωνίσω λίγη Dvdίνη μπας και αποκοιμηθεί και με αφήσει ήσυχο για να τελειώσω τη δουλειά μου.

-«Μπορώ να κάνω λίγο κούνια;»

-«μμμμ…αποκλείεται»

– «Μη τρέχεις τόσο πολύ, κουράστηκα»

– «μμμμ…βιάζομαι»

– «Μου κρατάς πολύ δυνατά το χέρι, πονάω.

– « μμμμ…συγνώμη»

-«Κοίτα! Μια χελώνα πάνω στην άλλη… γιατί σφυρίζουν… ε! μη τρέχεις… το χέρι μου… θέλω να δω…θεεεεελω…». Κλάματα

Είχα ξεχάσει τι όμορφο θέαμα που είναι να κάνουν έρωτα οι χελώνες. Το αρσενικό ανεβαίνει πάνω στο θηλυκό και συνεχίζουν να περπατάνε- σιγά, σιγά- βγάζοντας ένα περίεργο σφύριγμα. Ερωτεύονται πάντα στα μέσα Ιουνίου και όπως λένε οι παλιοί όσο πιο νωρίς αρχίζουν τόσο πιο βροχερό θα είναι το καλοκαίρι.

Οι σοφές χελώνες ενώ όλο το χρόνο όταν φοβούνται κλείνονται σπίτι τους- στο καβούκι τους- όταν είναι ερωτευμένες, δεν τους ενοχλεί τίποτα… σε κοιτάνε κατάματα.

Καθόμαστε στα χορτάρια και τις παρατηρούμε. Ηδονοβλεψίες της χαράς!

-«Μπαμπά… τι κάνουν;»

-« Εεε! Όπως η μελισσούλα πάει… να! το σποράκι που πέφτει στο χώμα… τίποτα, παίζουν ένα παιχνίδι τους»

Καθόμαστε στη κούνια για να βλέπουμε καλλίτερα καθώς οι χελώνες όλο και απομακρύνονται. Μετά από λίγη ώρα έχουν φτάσει στο τέρμα του μονοπατιού και χάνονται…

-«Χα,χα… είδες μπαμπά, σε προσπέρασαν οι χελώνες…ενώ πριν έτρεχες σαν λαγός»

Φύγαμε από το πάρκο αργά το βράδυ

Τελευταίοι

Π.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under η ώρα του τζίτζικα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s