Τοπικές εκλογές 2002, Αίγινα: θέσεις για τη τοπική αυτοδιεύθυνση και τους λόγους στήριξης της ΔΑΣΑ

Για την άμεση δημοκρατία και την τοπική αυτοδιεύθυνση

Για μια ακόμα φορά οι πολίτες αυτής της χώρας καλούνται να εκλέξουν ανάμεσα από ανταγωνιστικές παρατάξεις μια ομάδα τοπικής εξουσίας που διεκδικεί τη διαχείριση ενός τμήματος των κοινών ζητημάτων για λογαριασμό όλων μας. Έτσι για μια φορά στα τέσσερα χρόνια ένα σύστημα κατανομής της τοπικής εξουσίας επαγγελματοποιεί μια μερίδα συμπολιτών μας αναθέτοντάς τους την ευθύνη της ίδιας μας της ζωής. Μιλάμε για το νερό που πίνουμε, για τους χώρους που ζούμε και κινούμαστε, για την εργασία μας, για την υγεία μας, για τις μετακινήσεις μας για τον πολιτισμό μας και γενικότερα για τις ριζικές μας ανάγκες οι οποίες είναι έρμαιο στα χέρια τους παγιώνοντας τις τεχνικές άσκησης εξουσίας ως τον μοναδικό τρόπο επίλυσης των προβλημάτων. Μέσα από τα σπλάχνα της τοπικής πραγματικότητας, από τα χωριά και την πόλη της Αίγινας, μικρού και μεσαίου μήκους φιλόδοξοι άνθρωποι, έχοντας το χρίσμα του σογιού, του κόμματος ή των γνωριμιών με οικονομικούς και πολιτικούς παράγοντες, αλλά και των «αγώνων» τους οποίους εξαργυρώνουν με την ψήφο, άνθρωποι όπως ο καθένας μας με σάρκα και οστά, αποφασίζουν για τέσσερα ολόκληρα χρόνια για όλες τις παραπάνω ανάγκες μας. Μέσα σ’ αυτόν τον τρόπο πολιτικής παγιδεύεται η πλειοψηφία της κοινωνίας η οποία ψηφίζει τον καπάτσο, τον εξυπνότερο, τον «αγωνιστή», τον πλούσιο, τον μορφωμένο λες και θέλει πτυχίο και ντοκτορά, ιδιαίτερη εξυπνάδα, ή χρήμα για να γίνει η ζωή μας καλύτερη και πιο ανθρώπινη. Και βέβαια αν οι αυταπάτες φαίνονται να είναι πολυτέλεια, τότε ψηφίζονται αυτοί που θα κάνουν τα μάτια στραβά στην αυθαιρεσία έναντι του νόμου, θα βοηθήσουν να διοριστεί, θα χτυπήσουν για λογαριασμό του ένα τηλέφωνο σε μια υπηρεσία, θα του σπρώξουν μια εργολαβία, θα «ανοίξουν» ένα δρόμο (με τα χεράκια τους;), θα «του» φέρουν το νερό (στους ώμους με το κανάτι;), θα ικανοποιήσουν γενικά ένα ιδιωτικό και αυτονόητο ζήτημα  ή θα ιδιοποιηθούν ένα έργο σαν να είναι δικό τους κατόρθωμα. Πίσω δηλαδή από κάθε γενικόλογη ρητορεία (δήθεν για την «Αίγινά μας») κρύβεται ένας πόλεμος συμφερόντων αυτών των ομάδων αλλά και της πλειοψηφίας των ανθρώπων που έχουν παγιδευτεί σ’ αυτόν παίρνοντας το μέρος του ενός ή του άλλου επίδοξου θαυματοποιού και προστάτη. Αυτό το καταφέρνουν με το να βρίσκονται «πανταχού παρών και τα πάντα πληρών». Κατ’ αρχήν σε γάμους, κηδείες, μνημόσυνα, είναι μέλη και πρόεδροι, αντιπροέδροι, γραμματείς σε Διοικητικά συμβούλια φορέων, τους συναντάς σε όλες τις δημόσιες συγκεντρώσεις οπωσδήποτε λέγοντας «κάτι» βαρύγδουπο, σε εκδηλώσεις που έρχονται να δηλώσουν την παρουσία και το «ενδιαφέρον» τους, και φυσικά σε όλες τις θρησκευτικές εκδηλώσεις με τα κοστούμια τους προκειμένου να εκμεταλλευτούν το θρησκευτικό συναίσθημα.

Σε κάθε αναμέτρηση για την τοπική εξουσία δείχνουν να ξεπερνάνε τα κόμματα. Αυτό όμως είναι ψευδές, αφού τα κόμματα δηλώνουν την υποστήριξή  τους πάντα σε κάποιον κάνοντας την δική τους καταμέτρηση και σφυγμομέτρηση. Προκαλείται δηλαδή με τις τοπικές εκλογές όπως και με τις εκλογές στα σωματεία μια τεχνητή κρίση των κομμάτων. Η υπερκομματικότητα την οποία δηλώνουν είναι μια ιδεολογική κατασκευή προκειμένου να έχουν στο ίδιο τους το κόμμα μια μεγαλύτερη αίγλη και δύναμη εφόσον και το ίδιο το κόμμα είναι ένα πεδίο εσωτερικού ανταγωνισμού για οφίκια και πολλές φορές για οικονομική επέκταση. Από την άλλη, κάθε παράταξη δραστηριοποιείται ακριβώς όπως ένα κόμμα. Δηλαδή είναι ένα κόμμα με ημερομηνία λήξεως σχεδόν την ημέρα των εκλογών. Αν ανοίξετε τη …συσκευασία μετά τις δημοτικές εκλογές θα βρείτε το περιεχόμενο αλλοιωμένο ή φρεσκαρισμένο με τα μόνιμα κομματικά του συντηρητικά.  Η παράσταση η οποία δίνουν «υπεράνω κομμάτων» έχει πάντα στο τέλος την κομματική αυλαία.

Ο Λόγος των υποψηφίων είναι ελαστικός και προσαρμοσμένος ανάλογα με την κατάσταση και με το κατά πόσο θα δημιουργήσουν μια ασαφή εικόνα θετική πάντα προς τα αιτήματα που θα ακούσουν. Για όλα έχουν να πουν κάτι αρκεί να φανούν ικανότεροι να διοικήσουν έχοντας και τη γνώμη παράλληλα πως οι άνθρωποι είναι κοπάδια που τους αξίζει μόνο ένα καλός δήμαρχος. Παρόλη αυτή τους την προσπάθεια να φανούν σαν οι πιο άξιοι διαχειριστές των τοπικών ζητημάτων προεκλογικά, η πραγματικότητα λέει πως αυτό δεν το καταφέρνουν. Μια σειρά από προβλήματα έρχονται καθημερινά στην επιφάνεια και βασανίζουν τον «κοσμάκη» ο οποίος φέρει μέρος της ευθύνης για όλη αυτήν την κατάσταση εφόσον η ψήφος του κάθε τέσσερα χρόνια δίνει το δικαίωμα στους εκλεγμένους να παίρνουν αποφάσεις ελέω ‘’δημοκρατίας’’. Ανεργία, οικονομική ανέχεια, χαμηλά μεροκάματα, καταστροφή του περιβάλλοντος, νερό ακριβό και επικίνδυνο, κυκλοφοριακό, ακρίβεια, υποβαθμισμένες συγκοινωνίες, υποβαθμισμένη δημόσια υγεία. Αν μιλήσουμε και πιο συγκεκριμένα για τα επακόλουθα του νόμου «Καποδίστριας» τότε θα πρέπει πολύ σοβαρά να δούμε το ενδεχόμενο της μετατροπής της τοπικής αυτοδιοίκησης σε ένα συνδυασμό επιχείρησης, τοπικής εφορίας, και γραφείου ανάθεσης έργων. Με μηδέν επιχορηγήσεις σε σύντομο χρονικό διάστημα κι αφού δισεκατομμύρια χρήματα των ΟΤΑ φαγώθηκαν από το κράτος με τη συναίνεση των οργάνων της διαδημοτικής γραφειοκρατίας, η τοπική αυτοδιοίκηση χάνει και τον τυπικά λαϊκό χαρακτήρα της.

Η δική μας θέση σ’ αυτές αλλά και σε οποιεσδήποτε σκηνοθετημένες διαδικασίες δεν είναι απλώς η εκλογική αποχή η οποία μπορεί και να παρεξηγηθεί με μια αμερικανικού τύπου αδιαφορία από ένα τμήμα του χορτασμένου πληθυσμού αλλά μια διαρκής προσπάθεια που τοποθετεί το σύνολο του πληθυσμού στο επίκεντρο των αποφάσεων και την άμεση δημοκρατία ως μια απαράβατη συνθήκη. Οι τοπικές συνελεύσεις είναι για μας η μοναδική δυνατότητα δικαιότερης λήψης αποφάσεων όπως και η δικτύωση τους για το ξεπέρασμα της τοπικότητας εφόσον τα προβλήματα είναι παγκόσμια και σαφώς και ξεπερνούν τα τεχνητά τοπικά και εθνικά σύνορα. Οι συνελεύσεις των χωριών αλλά και των γειτονιών της Αίγινας θα μπορούν να θέσουν τις βασικές προτεραιότητες και βαθμιαία να συμμετέχει ολοένα και περισσότερος κόσμος στις αποφάσεις. Μέσα σ’ αυτές τις συνελεύσεις θα αποκαλυφθεί το εύρος της κοινωνικής αδικίας, των ταξικών-κοινωνικών διαφορών, της καταστροφής της φύσης. Μέσα από αυτές προκύπτουν και οι αγώνες που αλλάζουν τη ζωή μας, μέσα σ’ αυτές κάθε καταπιεσμένος άνθρωπος θα ανακτά την αξιοπρέπειά του. Τον κόσμο αυτό φοβούνται γι αυτό και προσπαθούν με το δέλεαρ της προσωπικής εξυπηρέτησης να τον καθηλώνουν στο ρόλο του ψηφοφόρου και του χειροκροτητή ή αθόρυβα διαμαρτυρόμενου. Μέσα από την ενεργή παρουσία των πολιτών θέτονται σε αμφισβήτηση τα προνόμια των ολοένα και λιγότερων ομάδων που μέσω του θεσμικού καθεστώτος προσπαθούν να τα διασφαλίζουν εις βάρος του συνόλου του πληθυσμού. Δεν κρύβουμε από κανένα ότι σκοπός της προσπάθειάς μας δεν είναι παρά αυτός της συνολικής απελευθέρωσης της κοινωνίας καθώς και της ισορροπίας κοινωνίας και φύσης.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

αλληλεγγύη-ισότητα-κοινωνική δικαιοσύνη

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΑΙΓΙΝΑΣ

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Από τα παραπάνω λεγόμενα αδικούνται άνθρωποι μεμονωμένοι που συμμετέχουν σε συνδυασμούς και βασικά η Δημοτική Αγωνιστική Συμπαράταξη Αίγινας που είναι και η μοναδική εκλογική ομάδα που προτάσσει ένα πρόγραμμα αγωνιστικής δράσης με συνέπεια και στόχους αλλά και έναν διαφανή και δημοκρατικό τρόπο οργάνωσης. Είναι τουλάχιστον ρητά ενάντια σε  μια λογική διαχείρισης ενός γραφειοκρατικού μηχανισμού ο οποίος στηρίζει τις κυρίαρχες επιλογές: Την ανάπτυξη προς όφελος ολίγων, την καταπάτηση των δικαιωμάτων, την είσπραξη φόρων, την καταστροφή του περιβάλλοντος, την εμπορευματοποίηση των δημόσιων χώρων, την καταστρατήγηση της δημοτικής πρόνοιας, την συναίνεση στην καθημερινή ληστεία της ζωής μας. Εν τούτοις δεν συμφωνούμε ή δεν είμαστε σίγουροι πως με την κάθοδο στις δημοτικές εκλογές και μάλιστα με μια επιτυχία εκλογής συμβούλου θα μπορέσει προοπτικά να συμμετέχει περισσότερος κόσμος στις αποφάσεις. Η ιστορική εμπειρία έχει αποδείξει ότι η αγκίστρωση στην εξουσία όπου και όταν έχει υπάρξει, έχει σταθεροποιήσει την ανάγκη ενός σώματος έξω και πάνω από την κοινωνία ενώ ταυτόχρονα απονευρώνει τα εξισωτικά κοινωνικά οράματα και ιδιαίτερα στη σύγχρονη βάρβαρη μεταμοντέρνα και απολιτική κοινωνική κατάσταση. Πάντως θα είμαστε δίπλα σε κάθε προσπάθεια η οποία προσπαθεί να τονώσει το δημόσιο χώρο και την πολιτική δράση των απλών ανθρώπων, αφού μόνο από μια τέτοια δυναμική θα προκύψει η ολοένα και ριζικότερη αντιμετώπιση των αναγκών μας.

Στηρίζουμε επομένως ηθικά και κοινωνικά την ιδιαίτερα επίπονη και ανιδιοτελή προσπάθεια του συνόλου των ανθρώπων της Δημοτικής Αγωνιστικής Συμπαράταξης Αίγινας πολλούς από τους οποίους γνωρίζουμε πολύ καλά και συνοδοιπορούμε σε κινητοποιήσεις για δημοτικά θέματα, σε εργατικές-κοινωνικές διεκδικήσεις, σε θέματα παιδείας, ρατσισμού και διακρίσεων, σε ζητήματα πόλης, ακτοπλοΐας, σε ζητήματα προστασίας του περιβάλλοντος, σε κινητοποιήσεις για την ειρήνη και σε διεθνιστικής αλληλεγγύης εκδηλώσεις. Μαζί θα συνεχίσουμε απ’ ότι φαίνεται αλλά και μ’ όσους όσες έχουν τη διάθεση να αμφισβητούν τα στημένα παιχνίδια εις βάρος τους από τις μικρές, μεγάλες, τοπικές, εθνικές και πλανητικές εξουσίες.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under "αυτοδιοίκηση, πολιτισμός και "πολιτισμός", πολιτική, τοπικά θέματα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s