Τοπικές εκλογές 2002, Αίγινα: θέσεις για την εργασία

Στο σύγχρονο κοινωνικό πολιτικό πλαίσιο συναίνεσης με τις αποφάσεις που επιβάλλουν διεθνώς τα οικονομικά επιμελητήρια στις κυβερνήσεις οι εργασιακές σχέσεις αλλάζουν ολοένα προς το χειρότερο. Με ελάχιστες εξαιρέσεις αγωνιστικής δράσης δείγμα της οποίας ήταν και η τελευταία απεργία των ναυτεργατών στον Πειραιά αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο οι διεθνείς διαδηλώσεις (στη Γένοβα, στη Βαρκελώνη και αλλού) τα μέτρα εναντίον των εργαζομένων ντόπιων αλλά και κυρίως μεταναστών είναι ότι χειρότερο. Η αναδιάρθρωση επίσης στην εργασία διεθνώς έχει πετάξει πολλούς ανθρώπους στο δρόμο στρώνοντας το έδαφος για τον απασχολήσιμο εργαζόμενο αυτόν δηλαδή που χωρίς δικαιώματα εργάζεται χωρίς να ξέρει τι του ξημερώνει αύριο.

Αυτές οι αλλαγές άγγιξαν την Ελλάδα αλλά και κάθε περιοχή του κόσμου. Αυξάνονται διαρκώς οι φτωχοί ενώ ελάχιστοι στον κόσμο έχουν περιουσίες σύμφωνα με τα διεθνή στοιχεία που μπορούν να θρέψουν πολλές φορές τους κατοίκους όλης της γης. Όμως αυτό έχει ως επακόλουθο την ανασύνταξη του φασισμού, του εθνικισμού, και του ρατσισμού. Παντού σ’ όλη την Ευρώπη και την Αμερική φωνές υψώνονται κατά των μεταναστών λες και οι ίδιο φταίνε για την ανεργία αν και όπως έχει αποδειχθεί αυτοί αποτελούν την εύκολη λεία για μικρούς και μεγάλους οικονομικούς παράγοντες αλλά και για τις κυβερνήσεις αφού είναι τα πιο φτηνά εργατικά χέρια. Το ίδιο και στην Ελλάδα. Όπου και να πας ακούς το ίδιο πράγμα: «Οι αλβανοί παίρνουν τις δουλειές μας…», «έξω οι ξένοι», λες και δεν υπάρχουν οι εργοδότες και τα αφεντικά που τους τις δίνουν για ένα κομμάτι ψωμί, αλλά αυτοί… με το έτσι θέλω πιάνουν τις δουλειές. Η απάντηση η οποία σιγοντάρεται κι από την τηλεόραση και τις εφημερίδες δίνεται με μια έντεχνα κατασκευασμένη εικόνα του μετανάστη ο οποίος είναι συνήθως εγκληματίας, απολίτιστος, κτλ. ότι είναι η αιτία του κακού. Έτσι και χωρίς πολλούς ενδοιασμούς οι κυβερνήσεις αφού χτυπάνε με βία τα δικαιώματα των εργαζομένων κεκτημένα εδώ και πολλά χρόνια με αγώνες και με αίμα, δείχνουν τον άμεσο στόχο, το μετανάστη. Έτσι και στην Αίγινα σε πολλές συζητήσεις οι μετανάστες αποτελούν «την αιτία» του προβλήματος για την επερχόμενη φτώχεια χωρίς να ακούγεται ίχνος διαμαρτυρίας για τα χαμηλά μεροκάματα των ντόπιων στις οικοδομές, στην τουριστική βιομηχανία ή στα καταστήματα τροφίμων. Οι αιτίες αν θέλουμε να ξεφύγουμε από τις επιφανειακές αναλύσεις του καφενείου και των τηλεπαρουσιαστών στις ειδήσεις ανευρίσκονται στις κοινωνικές ανισότητες που μαστίζουν την κοινωνία σε παγκόσμιο επίπεδο. Άλλωστε και η ανεργία αποτελεί ένα μέσο εκβιασμού του ντόπιου πληθυσμού προκειμένου να συγκρατείται και να συναινεί σε μέτρα εναντίον των συμφερόντων. Πρότασή  μας αποτελεί η προσπάθεια δημιουργίας ενός σωματείου ντόπιων και ξένων εργαζομένων ώστε να διεκδικούν μαζί και από κοινού τη βελτίωση της ζωής τους αλλά και σε πρακτικό επίπεδο να εναλλάσσονται στις εργασίες με σειρά προτεραιότητας αλλά και με κοινωνικά κριτήρια. Ακόμα θετικό θα ήταν η συνεργασία σε οικονομικό επίπεδο των ντόπιων επαγγελματιών. Ο ανταγωνισμός μεταξύ τους, τους μετατρέπει σε δούλους της ιδιωτικής τους επιχείρησης κι ας έχουν την ψευδαίσθηση ότι είναι αφεντικά επειδή διατάζουν τους υπαλλήλους τους. Θα ήταν εξαιρετικά παρήγορο αν ενδιαφέρονταν να κοινωνικοποιήσουν τη διαχείριση της ιδιωτικής τους επιχείρησης και να υπάρξει η δυνατότητα από κοινού καθορισμού των τιμών ώστε να πάψει ο ανταγωνισμός και η μιζέρια.

Μας βρίσκει αντίθετους το κυνηγητό των μικροπωλητών, είτε έλληνες είναι είτε Πακιστανοί, είτε Νιγηριανοί είτε γύφτοι, αθίγγανοι, ρομά ή όπως αλλιώς λέγονται επειδή πωλούν αφορολόγητα. Να αγωνιστούμε να μη φορολογείται ο επαγγελματίας που ‘χει ένα μαγαζάκι, όχι να κυνηγιέται ο μικροπωλητής. Αυτή η τακτική είναι διασπαστική και ρατσιστική.

Από την άλλη πρέπει να πούμε ότι ζούμε σ’ ένα αδιέξοδο καταναλωτικό μοντέλο ζωής που απαιτεί για τον καθένα όλο και περισσότερη δραστηριότητα για πράγματα πέρα από τις ριζικές μας ανάγκες. Ένα στημένο πλαίσιο αγορών και πωλήσεων από τις πολυεθνικές εταιρίες έχει τεχνητά δημιουργήσει πλασματικές ανάγκες. Αυτό πολλαπλασιάζει τη δυσκολία να ζεις σ’ έναν κόσμο που οι πάντες αγοράζουν και πωλούν. Είμαστε ενάντια σ’ αυτές τις ψευδαισθήσεις που μας τις υπαγορεύει το μάρκετινκ ως αληθινές ανάγκες και ζητάμε να προσπαθήσουμε από κοινού να κάνουμε τη ζωή μας απλούστερη και πιο λιτή.

Στη βάση της από κοινού και ελεύθερης αναζήτησης των ριζικών μας αναγκών να συμβάλλουμε σε μια δίκαιη αναδιανομή του πλούτου και της εργασίας.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Σ’ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

ΝΤΟΠΙΟΥΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΥΣ

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ-ΑΛΛΗΛΟΒΟΗΘΕΙΑ

πρωτοβουλία πολιτών αίγινας

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under "αυτοδιοίκηση, πολιτισμός και "πολιτισμός", τοπικά θέματα, εργασιακές σχέσεις

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s