για τους επαγγελματίες και στην Αίγινα

Ναι, δεν είναι –απλώς- ληστεία σε βάρος του λαού, όλες οι έκτακτες εισφορές, αλλά κάτι παραπάνω από ληστεία. Βρισκόμαστε μπροστά στο αδιανόητο, ζούμε το αδιανόητο, διότι από παλιά θεωρούσαμε ότι το να παλεύουμε για μια δίκαιη κοινωνία, είναι αδύνατο ή τέλος πάντων ουτοπικό. Από παλιά, μειοψηφίες, έκρουαν των κώδωνα του κινδύνου λέγοντας ότι το να πιστεύει κανείς, ότι μέσα σ’ αυτό το σύστημα θα βρει ικανοποίηση των αναγκών του, είναι μεγαλύτερη ουτοπία από την αναζήτηση ενός δίκαιου κόσμου. Ελάχιστοι ακούγανε. Η πλειοψηφία, μονίμως προδομένη, είτε άλλαζε σημαιάκι στο κοντάρι είτε ήταν προσδεμένη σε πολιτικές θρησκείες, πηγμένες από αξιώματα και εσχατολογίες. Όταν μεταπολεμικά, αναδύθηκε η απόλυτη απελευθέρωση του ατόμου, η πιο σοβαρή συνθήκη για την μετατροπή του πολιτόφρωνα σε ιδιώτη, τότε το ιδιωτικό συμφέρον έγινε η κυρίαρχη ιδεολογία, επενδυμένη με όλα τα αυταπόδεικτα θετικά αξιώματα της ανάπτυξης και του ανταγωνισμού, με στόχο την ευημερία. Ποιο το αποτέλεσμα; Καταστροφή της φύσης, καταστροφή βιώσιμων οικονομιών, καταστροφή των χωριών και των πόλεων, καταστροφή ενός αξιακού κόσμου συλλογικής ευθύνης και πρακτικής. Αυτή η κρίση μας βρίσκει με πιο αδύναμο κοινωνικό ιστό, με λιγότερο έδαφος για καλλιέργεια, με μολυσμένα νερά, με λιγότερες αξίες καλοσύνης και μοιρασιάς. Αυτή η κρίση μας βρίσκει κληρονόμους απέραντων εκτάσεων μπετόν, με πυρηνικά εργοστάσια να μας κλείνουν το μάτι, με κλιματικές συνθήκες που μας απειλούν ότι θα μας πνίξουν, με εκατομμύρια πρόσφυγες από πολέμους και καταστροφές, με ΜΚΟ που μας κοροϊδεύουν μπροστά στα μούτρα μας και με τρισεκατομμύρια οθόνες που μας εξηγούν ότι με αυτές οφείλουμε να επικοινωνούμε.

Οι περισσότεροι επαγγελματίες στο νησί μετά από την αειφορική τουριστική ευτυχία του τετραημέρου, δια των αντιπροσώπων τους,  καταθέτουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο όλη αυτή τη δυσαρέσκεια. Είναι πολύ δυσχερείς και αβάσταχτες οι συνθήκες που βιώνουν όπως και αδύνατον το να ανταποκριθούν στις έκτακτες εισφορές, που δεν θα είναι οι τελευταίες. Κινήσεις όπως το κλείσιμο των καταστημάτων (αυτό δεν λέγεται απεργία) χωρίς κανένα στόχο και λογική, όχι μόνο δεν θα μπορέσουν να αποδώσουν τα πρέποντα στη συγκυρία αλλά θα ακυρώσουν και κάθε δυνατή και ικανή κίνηση για την άρνηση πληρωμών μιας ολοένα και πιο αυθαίρετης απαίτησης από την οικονομική δικτατορία. Απέναντι σ’ αυτήν την κατάσταση, μόνο δεσμεύσεις για μια από κοινού αλληλέγγυα δράση μπορούν να φέρουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Κάθε μορφής αποκλεισμοί των κάθε λογής αντιπροσώπων του κράτους για κατασχέσεις και επιβολή προστίμων, καθώς και η απρόσκοπτη και νομιμοποιημένη από την κοινωνική αλληλεγγύη λειτουργία των καταστημάτων τους είναι μια πρώτη αρχή. Είναι η δια της πράξης, συνεργασία απέναντι στον ανταγωνισμό, που μας έχει φέρει ως εδώ αλλά και στην απίστευτη υποδούλωση που μας ετοιμάζουν. Τις ώριμες συνθήκες, άνθρωποι τις ωθούν.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s