Τον έλεγαν Λεονάρδο…

αναδημοσίευση από τη Νέα Εποχή

Τον έλεγαν Λεονάρδο…

Γράφει η  Όλγα Χαρίτου

 

 

 

 

 

 

 

 

Κάθε Τετάρτη πότιζε τον κήπο, τα δέντρα, το λαχανόκηπο. Ξεχορτάριαζε, σκάλιζε το χώμα, μάζευε τα πεσμένα φύλλα, τα ξερά κλαριά. Μετά κάθονταν στη πέτρινη μάντρα και έκανε το τσιγάρο του. Στα δυσκολότερα, βοήθαγε τον αδελφό του. Φυτέματα, ράντισμα, κλάδεμα. Μάζευε τα κλαδιά και περιμέναμε το χειμώνα να τα κάψουμε. Τα αρωματικά μού τα ξεχώριζε, να τα κάψω στον πέτρινο φούρνο, να μοσχοβολήσει το ψητό. Έτσι έκανε η μάννα του…

Το Νοέμβρη μαζεύαμε τις ελιές, τις «Κορωνέικες» τις πηγαίναμε στο ελαιοτριβείο. Τις άλλες, τις «Καλαμών» τις χαράζαμε και τις βάζαμε στα κιούπια.
Κυρά Όλγα, πού να μ’ έβλεπε η μάννα μου που με παρακάλαγε να τη βοηθάω…
Αυτό το Νοέμβρη δεν θα μαζέψουμε τις ελιές. Βόλτα με το φιλαράκι του στη παραλία, με τα μηχανάκια τους κάναν αστεία.. ίσως, έτσι, τους ρίξει μια ματιά καμιά κοπέλα…
Απομακρύνονταν και πλησίαζαν, λίγο μετά τη Παναγίτσα βρίσκονταν, γέλαγαν, μπλέχτηκαν τα τιμόνια τους, τον πέταξε κάτω η μηχανή, κτύπησε στο κράσπεδο κι έμεινε εκεί.
Τον έλεγαν Λεονάρδο. Ήταν ένα ήσυχο, γλυκό παιδί. Ο αδελφός του αγόρασε μαύρο κουστούμι, να του φορέσει, και με τη νεκροφόρα τον πήγε στην Αλβανία. Εκεί τον περίμενε η μάννα του. Ούτε αυτή θα μαζέψει ελιές φέτος.
Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s