Χωρίς όνομα

Απ’ τα γκροτέσκο πορτραίτα του ορθού διασυρμού προσώπων μέχρι την, με χωρίς όνομα ένδυση, καλλιτεχνική φωτογράφηση, η μηχανή ως προέκταση της ψυχής δείχνει την ελαφράδα που βιώνουμε ως καλύπτρα της απόγνωσης και την τέχνη ως προέκταση της τεχνικής. Δεν είναι ο αρχαίος ελαιώνας στο στόχαστρο ούτε οι κοντινές μας «γραφικότητες». Είναι η ανύπαρκτη ψυχή μας κι ο υπερόπτης κόσμος μας. Το αληθινό μεγαλείο στον ίσκιο του εαυτού.

nelly's

……………………………………………………………………………………

 

Από τη Έλλη Σουγιουλτζόγλου – Σεραϊδάρη (Νέλλη) στον Παρθενώνα σε μια ατμόσφαιρα ρομαντική που αναδείκνυε το αττικό φως και το αρχαίο κάλλος, στην εκμηδένιση έως λειτουργική κορνίζα σ’ ό,τι απόμεινε φυσικό, στο περιβάλλον και στα έργα των ανθρώπων. Ο ταξιδιωτικός, ο διαφημιστικός, ο καλλιτεχνικός, ο οικογενειακός φακός δείχνει, πια, τον κόσμο όπως τον θέλουμε: ένα κόσμο φτωχό από νοήματα και πλούσιο από εναλλαγή εντυπώσεων. Κι αν κινηθεί κανείς επικριτικά στην τοπική διαδικτυακή μας σαρκοφάγο, ανάμεσα στην επαγγελματική ζηλοτυπία και στη δήθεν ιερή αγανάκτηση, απλά, δεν χρησιμοποιεί το ίδιο μηχάνημα. Κρατά όμως τον ίδιο φακό.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s