για το θέατρο του νερού στην Αίγινα

Με τον εισαγγελέα, πλέον να αποκτά πιο μόνιμο ρόλο στο θεατρικό έργο «Νερό στην Αίγινα», ξεκινά μια νέα πράξη. Μπροστά στη γιορτή φιστικιού που αποτελεί και τον αποχαιρετισμό της καλοκαιρινής-τουριστικής περιόδου, οι νέες διακοπές υδροδότησης, συνιστούν την κορυφή του παγόβουνου, στο καθεστώς διαρκούς απειλής στην Αίγινα.

Αναδημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενο του συμπολίτη μας που έτσι κι αλλιώς το καθιστά επίκαιρο η νέα κατάθεση της «τραγωδίας» που βιώνουν οι υδρομεταφορείς μας. Για το πόσο «εξαντλείται», ειδικά ο ένας από τους δυο, μπορείτε να διαβάσετε εδώ κι εδώ κι εδώ. Τι δράμα!

Νερό: Είναι Ζήτημα Τιμής για Όλους μας – Τόσο Απλά

Μετά τα όσα δραματικά συνέβησαν με το σταμάτημα της τροφοδοσίας του νησιού με νερό το τριήμερο 24-25-26 και ολίγον στις 27 Αυγούστου, μπορούμε να κάνουμε μερικές κατ αρχήν   επισημάνσεις  και αυτό γιατί το πρόβλημα της ύδρευσης έχει πολλές παραμέτρους και είναι αδύνατο να εξεταστούν όλες εδώ. Σχολιάζουμε λοιπόν μόνο την διαχειριστική πλευρά του σε αυτό το σημείωμα-σχόλιο.

Το όραμα των όποιων φιλοδόξησαν πριν δυο χρόνια να δημαρχεύσουν μετατράπηκε τούτο το καλοκαίρι σε εφιάλτη για τους πολίτες και επισκέπτες του νησιού. Όγκοι σκουπιδιών και συστηματικές διακοπές στην τροφοδοσία με νερό ήταν  η καθημερινή μας απειλή. Η ανικανότητα της δημοτικής αρχής και τα αδιέξοδα στα οποία είχε περιπέσει λόγω των πολιτικών της επιλογών και εξαρτήσεων, είτε την έστρεψαν εναντίον των πολιτών με απειλές για επιβολή κυρώσεων (όπως στην υπόθεση των σκουπιδιών και τις αέρα πατέρα απειλές του αντιδημάρχου κ. Η. Μπέση)  είτε στις υποσχέσεις του δημάρχου κ. Σάκη Σακκιώτη, κρατηθείτε ζωντανοί όπως –όπως και σε καμία δεκαριά χρόνια θα έρθει ο αγωγός και δεν θα έχουμε πρόβλημα. Κάτι σαν τον γάιδαρο του Χότζα δηλαδή, πάνω που συνήθισε να μη τρώει πέθανε από ασιτία. Αυτά τα ωραία μας επιφυλάσσει ο πρώτος πολίτης του νησιού και οι συναναστροφές  του. Και ο εφιάλτης καιροφυλακτεί να επανέλθει, πιθανώς δριμύτερος, γιατί καμία από τις αιτίες που τον προκαλούν δεν αντιμετωπίστηκε.

Το όνειρο λοιπόν του αγωγού –όνειρο γενιών και γενιών- χρησιμοποιείται ως προπέτασμα καπνού, στην ανικανότητα των αρμοδίων (Δήμος και πολιτική εξουσία) να διασφαλίσουν τον βασικότερο όρο για την ύπαρξη ζωής,  που είναι το νερό. Η  επιλογή για τροφοδοσία του νησιού αποκλειστικά με ιδιωτικές υδροφόρες, μέχρι να γίνει ο αγωγός (κάτι δηλαδή σαν το θα πάρουμε την Πόλη και την Αγιά Σοφιά ή τη βόρειο Ήπειρο) καθίσταται απολύτως ύποπτη. Πλέον αυτού, η αναποτελεσματικότητα αυτής της επιλογής επιβεβαιώθηκε με οδυνηρό τρόπο αυτό το τριήμερο σε βάρος των κατοίκων, επισκεπτών και της οικονομίας του νησιού.

Είναι θέμα τιμής λοιπόν για την κοινωνία μας, για τον Δήμο και για την Ελληνική πολιτεία να σπάσει αυτό το απόστημα τώρα.  Ας δούμε όμως λίγο αναλυτικά τους παράγοντες που οδήγησαν εδώ τα πράγματα και τον τρόπο που αποκαταστάθηκε -μέχρι την επόμενη κρίση, η τροφοδοσία με νερό του νησιού.

Α. Ο ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Η αποδοχή της αποκλειστικής τροφοδοσίας του νησιού από τις νεροφίδες, φαίνεται πως πάει μαζί με την ανάληψη της ευθύνης της διοίκησης του δήμου. (Μήπως σας θυμίζει κάτι από τα τεκταινόμενα στην κεντρική πολιτική σκηνή;) Και για να το προχωρήσουμε και άλλο, φοβάμαι πως η αποδοχή αυτής της επιλογής είναι προϋπόθεση για να σου επιτραπεί να γίνεις δήμαρχος. Φαίνεται πως υπάρχει εντονότατο παρασκήνιο και διαπλοκή με ιδιωτικά συμφέροντα, σε κατώτερα, μεσαία και ανωτέρα κλιμάκια  της δημοτικής και  πολίτικης εξουσίας.

Που σημαίνει ότι όταν αποδέχεσαι αυτή την ισορροπία για να δημαρχεύσεις, δεν μπορείς μετά να ζητάς τα ρέστα από κανένα για αθέτηση παρασκηνιακών υποσχέσεων και πολύ περισσότερο δεν μπορείς να ζητάς τα ρέστα από τους πολίτες. Εδώ είναι η πρώτη ευθύνη της δημοτικής αρχής που είναι η ανάληψη της διοίκησης του δήμου υπό αδιαφανείς όρους, όρους που δεν μπορείς μετέπειτα σα δήμαρχος να ελέγξεις. Κι αν είναι όντως έτσι,, η σημερινή διοίκηση του δήμου είναι παντελώς ακατάλληλη για να ηγηθεί μιας όποιας προσπάθειας αναδιάταξης του τοπίου υπέρ των συμφερόντων των πολιτών της Αίγινας.

Β. ΓΙΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΜΟΝΟ

Η όποια σύμβαση έχει υπογραφεί μεταξύ δήμου, του εθνικού νερουλά και των συνεργατών του, είναι απλά για να περάσει από το ελεγκτικό συνέδριο, για το τυπικό δηλαδή της νομιμότητας. Η σύμβαση κατοχυρώνει μόνο τους προμηθευτές στις όποιες απατήσεις τους, νόμιμες ή μη.

Η δημοτική αρχή ισχυρίζεται για παράδειγμα, και δεν έχουμε κανένα λόγο να το αμφισβητήσουμε, πως στην προκειμένη περίπτωση μόνο στον ένα προμηθευτή χρωστούσε λεφτά.

Τότε γιατί αυτός που δεν του χρωστούσαμε συντάχθηκε με τον άλλο που του χρωστούσαμε; Πρόκειται για σύσταση καρτέλ και στυγνό εκβιασμό με τις ζωές μας και  τις ζωές των συμπολιτών μας;   Δεν πρέπει να μας διαφεύγει πως το όλο σκηνικό εκτυλίχτηκε πιθανώς προμελετημένα σε καταστάσεις καύσωνα, όπου σύμφωνα με τις κρατικές αρχές η κατάσταση ήταν επικίνδυνη για τον πληθυσμό και ειδικότερα για τις χαρακτηριζόμενες ως ευπαθείς ομάδες (του υπογράφοντος συμπεριλαμβανομένου).

Η σύμβαση λοιπόν προβλέπει ρήτρες αν ο ένας εκ των δυο δεν τηρεί τα συμφωνηθέντα, στην προκειμένη περίπτωση ο προμηθευτής. Στο παρελθόν έχουν ξανασυμβεί παρομοια περιστατικά αλλά και τότε δεν επιβλήθηκαν οι προβλεπόμενες από την σύμβαση ρήτρες. Ποτέ δεν έχουν επιβληθεί. Οπότε γιατί υπογράφονται οι συμβάσεις;

Ο δήμος έχει την δυνατότητα να καταγγείλει την σύμβαση; Την έχει! Δεν την καταγγέλλει, γιατί απειλείται, λέει, με παντελή έλλειψη νερού. Δηλαδή το σύστημα λειτουργεί σαν καρτέλ, σα μονοπώλιο και αυτό γίνεται ανεκτό από την πολιτεία τη δημοτική αρχή, και τους τοπικούς παράγοντες, σε βάρος της ποιότητας ζωής των πολιτών.

Ένα τρίτο στοιχείο είναι πως ενώ σύμφωνα με την σύμβαση σε περίπτωση που ο προμηθευτής δεν τηρεί τις υποχρεώσεις του (καλή ώρα) ο δήμος δικαιούται να πάρει από άλλο μεταφορέα νερό, όπως το πολεμικό ναυτικό, και το κόστος επιβαρύνεται ο προμηθευτής, ποτέ δεν κινήθηκε και ούτε πρόκειται να κινηθεί  τέτοια διαδικασία κατά του προμηθευτή. Ο δήμος εν τέλει ποτέ δεν διεκδίκησε τα δικαιώματα του από τους προμηθευτές σύμφωνα με την σύμβαση. Θα μπορούσε νομικά να χαρακτηριστεί αυτό ως απιστία; Στο τέλος-τέλος δεν απεμπολά δικά του δικαιώματα, αλλά δικαιώματα των πολιτών.

Γ. ΟΙ ΠΑΛΙΝΩΔΙΕΣ

Το πρώτο λοιπόν που αναδεικνύεται είναι η αναποτελεσματικότητα της τροφοδοσίας μόνο με υδροφόρες ιδιωτών, χωρίς να αφήνονται  περιθώρια εναλλακτικών λύσεων, για την προμήθεια νερού.

Χαρακτηριστικές είναι οι «κωλοτούμπες» της δημοτικής αρχής.

1. Προεκλογικά επισημαίνεται από το σημερινό δήμαρχο η ανάγκη δημιουργίας δημοτικής επιχείρησης ύδρευσης με την αγορά πλοίων υδρομεταφορας.

2. Στη δημόσια συνεδρίαση στο πρώτο δημοτικό σχολείο τέλη Ιουλίου, επισημαίνουμε στον Δήμαρχο αυτή την προεκλογική του δέσμευση. Μας διαψεύδει και λέει πως ποτέ δεν είπε για δημοτική επιχείρηση ύδρευσης με δικές της υδροφόρες.

3. Τον παραπέμπουμε στο βίντεο της προεκλογικής του ομιλίας. Παραδέχεται πια πως το είχε πει, αλλά εν όψει της μεγάλης ιδέας, του αγωγού δηλαδή, εγκαταλείφτηκε η ιδέα  της δημοτικής επιχείρησης.

4. Μετά τη γνωστή περιπέτεια του τριημέρου της ημιξηρασίας στο νησί, ομάδα πολιτών επισκέφτηκε  τον αντιδήμαρχο κ. Ν. Κουκούλη που είπε πως θα έπρεπε να είχαμε δικά μας πλοία, αλλά τώρα είναι αργά.

Και το ερώτημα επανέρχεται: με τις 700.000 που αποσπάσαμε ως δυστυχούντες από τον κ. Κατσικάρη για να πάνε κατευθείαν στους νεροφίδες– υδρομεταφορείς, με το πρόβλημα του νησιού να παραμένει ίδιο και χειρότερο, (σας θυμίζει κάτι από την κεντρική πολιτική σκηνή;) δε θα μπορούσαμε να δώσουμε προκαταβολή για δυο δημοτικές υδροφόρες για να τελειώσει πια η παράσταση «Άντρες με τα Μαύρα»;

Δ. ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΗΣ ΣΤΑΓΟΝΑΣ

Ηλιακίδης (εθνικός νερουλάς): – Μόνο αν ξεσηκωθεί ο κόσμος, σε μισή ώρα θα με έχουν πάρει από το υπουργείο να μου δώσουν τα λεφτά μου για να ξαναφέρω νερό. (Aigina News, 25/8/12)

Κατσικάρης: – Η κατάσταση που δημιουργήθηκε με την υδροδότηση της Αίγινας έχει υπερβεί κάθε όριο, με αποτέλεσμα να βρεθούν χιλιάδες πολίτες σε βασανιστική ομηρία….. Δεν μπορεί πλέον να συνεχιστεί η παλαιά ψηφοθηρική λειτουργία, βάσει  της οποίας δεν εισπράττονται έγκαιρα ή και καθόλου τα τέλη ύδρευσης του νερού. (Δήμαρχε, αυτό για σένα το λέει)

Την ώρα λοιπόν που κόβεται το νερό, πόσοι, ποιοι, και πόσα χρεωστάνε κ. Δήμαρχε; Κι ερώτημα δεύτερο: οι εκπρόσωποι του Κυρίου πληρώνουν τους λογαριασμούς τους ή οι οφειλές τους αναλήφθηκαν εις ουρανούς;

E.  … ΛΕΙΠΕΙ Ο ΜΑΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ ;

Επίσης για το θέμα έκαναν δηλώσεις οι κ.κ. Κουκούλης και Γρηγορόπουλος: όταν καταλάβω τι ακριβώς προτείνανε, θα σας το πω.

Z. Ο ΑΠΟ ΜΗΧΑΝΗΣ ΘΕΟΣ –Η ΚΑΘΑΡΣΗ

Το τέλος του δράματος.

Ο από μηχανής θεός, επί σκηνής οι άνθρωποι με τα μαύρα (MEN IN BLACK).

Σάκης: Δρομολογήθηκε η λύση μετά από επίπονες προσπάθειες του δήμου, κυβερνητικών παραγόντων, της αυτοδιοίκησης, της περιφέρειας κλπ….

Όλος ο θίασος επί σκηνής.

Η.  ΖΗΤΗΜΑ ΤΙΜΗΣ

Είναι πια ζήτημα τιμής για όλους μας. Οι σκόρπιες αντιδράσεις πολλών συμπολιτών μας γύρω από  το ζήτημα του νερού, είναι ανάγκη να ομαδοποιηθούν άμεσα, για να  τελειώνουμε με τον θίασο και να μη λέμε κάθε τρεις και λίγο το νερό νεράκι.

Νικήτας Παπαϊωάννου

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s