Από τη χωροταξική Ρυθμιστική μελέτη νήσων Αιγίνης Αγκιστρίου και των πέριξ νησίδων μετά πολεοδομικών –ρυμοτομικών σχεδίων οικισμών και ζωνών αναπτύξεως «Αίγινα 3»

Από τα γραφεία Μελετών: 1)Σ. ΜΑΥΤΑ-ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Η. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ 2) Γ.ΜΙΧΑΛΙΤΣΙΑΝΟΥ

Ελληνική Δημοκρατία-Υπουργείον Συντονισμού

 «…Στο δευτερογενή τομέα δεν υπάρχει αξιόλογη ανάπτυξις ούτε δυνατότητες

Η σύνθεσις της απασχολήσεως είναι:

-πρωτογενής      48%

-δευτερογενής   27%

-τριτογενής        25%

Στην περίοδο δε της τουριστικής αιχμής είναι:

-πρωτογενής       32%

-δευτερογενής    15%

-τριτογενής         52%

Το εισόδημα και η διάρθρωσις αυτού το 1972 ήτανε συνολικό εισόδημα 131 εκατ. Δρχ. (χωρίς εισόδημα οικοπέδων) κατά κεφαλήν 32.000 δρχ. (χωρίς εισόδημα οικοπέδων)

πρωτογενής       43%

δευτερογενής     23%

τριτογενής         34%

τουρισμός          27%

Υπάρχουν δυνατότητες βελτιώσεως της οικονομίας της περιοχής, με επίλυση του προβλήματος του νερού για τον πρωτογενή τομέα, με ορθολογικότερη αξιοποίηση των τουριστικών πόρων, κατασκευή της απαραίτητης υποδομής και περιορισμό της μη τοπικής οικονομικής δραστηριότητας λόγω της οποίας το παραγόμενο εισόδημα εξάγεται από τον τόπο…»

Παρ’ όλη την αοριστία των επί τοις % ποσοστών και ειδικά στην τρίτη κατά σειρά παράθεση στοιχείων (27% επί του συνολικού εισοδήματος ως τμήμα του τριτογενούς;) υπάρχουν ενδιαφέροντα στοιχεία που δείχνουν ότι ο μισός περίπου πληθυσμός της Αίγινας ζει από τον πρωτογενή τομέα ενώ αυτό αλλάζει το καλοκαίρι που ο μισός ζει από τον τουρισμό, πιθανόν χωρίς να σταματάει η παραγωγή που ανατίθεται στα υπόλοιπα μέλη του νοικοκυριού που δεν απασχολούνται στον τουρισμό. Προφανώς στον τουριστικό τομέα συγκαταλέγονται και τα καταστήματα αναψυχής με τους υπαλλήλους τους δίπλα στις ξενοδοχειακές μονάδες και διαμερίσματα. Επίσης η αοριστία του «κατά κεφαλήν» σε μια Αίγινα που το «επίπεδο της οικονομίας της περιοχής μελέτης είναι από τα χαμηλότερα του νομού Αττικής-Πειραιώς» λίγη γνώση μπορεί να μας παρέχει στο ποιοι έχουν το μαχαίρι και την πίτα.  Μπορούμε να υποθέσουμε ότι είναι οι ιδιοκτήτες ξενοδοχειακών μονάδων και κάποια κεφάλια της οικοδομής και ίσως και κάποιοι επιχειρηματίες της ψυχαγωγίας.

Η έκθεση από την άλλη όχι μόνο δεν απορρίπτει την πρωτογενή οικονομία αλλά υπερθεματίζει στην επίλυση του προβλήματος του νερού και μάλιστα προς όφελος της γεωργικής παραγωγής*. Αναφέρεται στον περιορισμό της «μη τοπικής οικονομίας» χωρίς να διευκρινίζεται σ’ αυτό το περιεκτικό τεύχος (3), συμπερασμάτων, του τι αντιπροσωπεύει αυτή. Ξένους επιχειρηματίες του τουρισμού; ρίαλ εστέιτ της εποχής; ιδιοκτήτες των επιχειρήσεων στη Βόρεια Αίγινα; ξένους έμπορους;

Τέλος, φαίνεται ξεκάθαρα από το διαχωρισμό του εισοδήματος από αυτό που προέρχεται από την πώληση οικοπέδων ότι η γη ξεκινά να κινείται στους ρυθμούς του χρήματος. Πωλείται γη σε αετονύχηδες που την κόβουν σε τεμάχια και την μεταπωλούν ή απ’ ευθείας από τους κατόχους τους. Αυτό σημαίνει ότι και η οικοδομή μέλλεται να αρχίσει σε εντατικούς ρυθμούς τους δικούς της χορούς.   

*Αβίαστα λοιπόν βγαίνει το συμπέρασμα ότι ακόμα δεν έχει επισήμως υποβαθμιστεί η πρωτογενής παραγωγή, κάτι που θα γίνεται στην πορεία της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης από την υπογραφή ένταξης το 79 και ύστερα.

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s