ΒΟΥΚΟΛΙΚΟ ΕΙΔΥΛΙΟ ΣΤΗΝ ΑΙΓΙΝΑ (όταν ο Μεσαγρός ήταν χωρίο του Παρνασσού)

ΚΗΡΥΞ ΤΗΣ ΑΙΓΙΝΗΣ 4, ΜΑΪΟΣ 1947, σελίδα 15

Είναι φως φανερό ότι η ποιήτρια Πηνελόπη Δ. Παπαλεονάρδου πιστεύει ότι ο Μεσαγρός είναι ένα χωριό κοντά στον Παρνασσό

ΒΟΥΚΟΛΙΚΟ ΕΙΔΥΛΙΟ ΣΤΗΝ ΑΙΓΙΝΑ

ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ

Αχνός φωτάει ο Αυγερινός

κι η αυγή χρυσοροδίζει

κρύβετ’ η πούλια στο βουνό

κι ο κότσιφας σφυρίζει.

(Έχουν λιώσει τα χιόνια στα ψηλά βουνά του Παρνασσού και στο χωριό Μεσαγρός είναι χαρά Θεού-βαθειά άνοιξη)

——–

Τα κυπροκούδουν’ αχολογούν

στις ρεματιές στα κορφοβούνια

και τα πουλιά ξαφνοπετούν

ανταριασμέν’ απ’ τα κουδούνια.

(Επανάληψη αυτό με τα «κυπροκούδουν’-κουδούνια» αλλά φτιάχνει ρίμα (κορφοβούνια-κουδούνια).Το «ξαφνοπετούν» σε ξαφνιάζει και ξεχνάς την επανάληψη)

——–

Γιδοβοσκή. Μια μουσική.

Να το κοπάδι… κατεβαίνει.

Απ’ τ’ Αγιαντρέα το βουνό

στην πρωινή βοσκή πηγαίνει.

(Προφανώς κατεβαίνει σε κάμπο ή σε κάποιο οροπέδιο χορταριασμένο)

———

Ο οδηγός στοχαστικός

πρώτος απ’ όλο το κοπάδι

πέτρα σε πέτρα πηδηχτά

το μονοπάτι ψάχνει νάβρει.

(Εδώ υπάρχει ένα μπέρδεμα το οποίο προσπερνιέται: Ο οδηγός «πρώτος απ’ όλο το κοπάδι» περί τίνος πρόκειται; Είναι ο λυγιστός νιος που θα γνωρίσουμε στις επόμενες στροφές; Είναι ένας τράγος που οδηγεί το κοπάδι;)

———-

Μια κοπελιά. Λιτά μαλλιά

με κοραλλένια χείλια ακλουθάει

και το σκυλί. Που δεν μιλεί

λαχανιαστό, πλάι της πάει.

(Το «ακλουθάει» σπάει κόκαλα. Η κοπέλα τρέχει και το σκυλί πάει «πλάι της». Συμπέρασμα: το σκυλί που συνήθως βοηθάει το βοσκό μαζεύοντας τα πρόβατα-όχι δίπλα του, δεν είναι τσοπανόσκυλο. Η ίδια τρέχει. Γιατί;)

—————-

Είν’ η Μαριώ ‘π’ το Μεσαγρό

και το κοπάδι, είν’ του νονού της.

Μα τ’ αψηφά και, στο βουνό

τ’ αντικρυνό, έχει το νου της.

(Τώρα καταλάβαμε: τα πρόβατα του νονού της τα έχει παρατήσει στο τσοπανόσκυλο που προφανώς είναι άλλο)

——————

Στο νιο που τώρα λυγιστός

απ’ τη ραχούλα ροβολάει,

που σφυριχτά και λουγιαχτά

τα πρόβατά του σαλαγάει.

(Λυγιστός; Δεν είναι λίγο παρεξηγήσιμο; Ίσως όχι για κείνη την εποχή. Λουγιαχτά: Δυστυχώς δεν βρέθηκε τίποτε για το «λουγιαχτά». Ίσως να θέλει να πει «με λόγια»; Ποιος ξέρει…)

————–

Στον κλώνο μιας αγριαχλαδιάς

την κάππα τ’ άμελα κρεμάει

τραγουδιστά κι ερωτικά

με τη φλογέρα μολογάει.

(Κι αυτός παράτησε τα πρόβατα και το ‘χει ρίξει στην τέχνη)

—————-

Γλυκειά Μαριώ. Πώς λαχταρώ.

Μαζί να σμίξουνε τα κοπάδια

στις καλαμιές στις ρεματιές

να ξαποστένουμε τα βράδυα.

(Θυμίζει λίγο το «Μαριώ»-βοσκοπούλα των βουκολικών τραγουδιών και οπερετών του 30)

—————

Εγώ και συ, κι οι δυο μαζί

τ’ αστέρια… τάχα να μετρούμε

και το φεγγάρι σαν μας βρη

στον καλαμιώνα να κρυφτούμε…

(Χωρίς σχόλια για τις προσωπικές στιγμές της Μαριώς και του Λυγιστού-Μήτρος; Λιάκος; Φώτος;)

—————

Κι αν κατά δω, έρθ’ ο νονός.

Θα ξηγηθώ μαζί τ’ αντρίσια.

Πάρ’ το κοπάδι σου νονέ.

Κι άσε κοντά μου τη Μαρίτσα…

(Αν δεν την έχει τάξει σε κάποιον από τους αρχιτσελιγκάδες της Αίγινας και του Μεσαγρού, χωριών όπως είπαμε του Παρνασσού)

Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας

http://www.youtube.com/watch?v=tFyQVDabFTU&feature=related

Αστέρω (1929)

http://www.youtube.com/watch?v=5ocmIGrUbD4&feature=related

Αστέρω (1959)

http://www.youtube.com/watch?v=LB6aE6fIRrE

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s