Οι τότε (1976) φρεατοϊδιοκτήτες της Αίγινας «οίτινες προσφέρουν»…

Επιστολή του δημάρχου Αίγινας Χρ. Αξιώτη προς το Διαμέρισμα Πειραιώς-Δ/νσιν Εσωτερικών-Τμήμα Τοπ. Αυτ/σεως-Πειραιά

Εν Αιγίνη τη 6 Νοεμβ. 1976 Αριθ. Πρωτ. 3384

«Α. Υπό της εταιρίας Θ. Μ. Μπακόπουλος-Θαλασσιναί Μεταφοραί, κατόπιν διεξαχθείσης δημοπρασίας κατά την 4/7/75 ανελήφθη δια την χορήγησιν πόσιμου ύδατος προς υδροδότησιν των κατοίκων του Δήμου μας και της Κοινότητος Κυψέλης και δια το χρονικόν διάστημα από 14.9.75 μέχρι 31.12.1980 με τιμήν κατά μ3 εις την δημοπρασίαν δρχ. 27 και το οποίον σήμερον έφθασεν εις την τιμήν των δρχ. 31,75 κατά μ3 λόγω των προβλεπομένων αυξήσεων υπό του άρθρου 14 της σχετικής Δ/τάξεως της παρ’ ημίν Δημ. Επιτροπής.

Β.  Η προμηθεύτρια Εταιρία εις την διεξαχθείσαν δημοπρασίαν μας έφερε πρωτόκολλα δια τα πλοία ΜΙΧΑΗΛ-ΜΑΡΙΑ και ΑΙΓΙΝΑ, τα οποία ουδέποτε προσήγγισαν εις Αίγινα δια να μας φέρουν ύδωρ, αντιθέτως δε ταύτα μετέβαινον εις Μύκονο-Ελευσίνα κλπ. αποτέλεσμα δε τούτου ήτο ο εκνευρισμός και η διαμαρτυρία των κατοίκων εκ του θορύβου των μηχανών άλλων πλοίων, καθ΄ ότι δεν υπάρχουν ησυχαστήρες.

Γ. Εις το υπογραφέν εργολαβικόν, μεταξύ της ως άνω Εταιρίας και του Δήμου και εις την παράγραφον 10, συνεφωνήθη ότι, εάν ο Δήμος Αιγίνης κατά τη διάρκειαν της παρούσης  συμβάσεως ήθελεν εξεύρη τρόπον υδρεύσεως δια φυσικοχημικής ή άλλης επιστημονικής μεθόδου αφαλατώσεως του υπάρχοντος ύδατος του Δημοτικού αρτεσιανού φρέατος εις θέσιν Περιβόλα ή του θαλάσσιου τοιούτου ή εξευρεθεί τρόπος υδρεύσεως του Δήμου εκ    πηγών εντός της Νήσου Αιγίνης (τονισμένα γράμματα)……………………………….(πολλά αποσιωπητικά) θα δικαιούται να διαλύσει την μίσθωσιν αζημίως δια τον Δήμον επί προηγουμένη ειδοποιήσει της Προμηθεύτριας Εταιρίας κοινοποιουμένη αυτή τουλάχιστον προ 5μήνου, μετά την πάροδον του οποίου ο Δήμος θα δικαιούται να θεωρήση την εν λόγω σύμβασιν αυτοδικαίως και αζημίως διαλελυμένην, άνευ άλλης διατυπώσεως ή υποχρεώσεως.

Δ. κατά τους θερινούς μήνας δεν μας προσκόμιζεν την απαιτουμένην ποσότητα ύδατος, καθ’ όσον ως αναφέρομεν ανωτέρω είχαν αναλάβει και άλλας υποχρεώσεις υδροδοτήσεως. Και επειδή εντός της Νήσου μας κατόπιν γεωτρήσεων και ανορύξεων φρεάτων αρκεταί ποσότητες ύδατος ευρέθησαν, ως επληροφορήθημεν εκ των υποβαλλόντων αιτήσεις των κάτωθι:

1)Αριστείδου Γαλάρη-φρέας Κοντός 200 μ3 ημερησίως.

2)Παναγιώτου Γεννίτσαρη Γεώτρησις θέσις Κυψέλη 300 μ3 ημερησίως.

3)Κυριάκου Γεννίτσαρη, θέσις Λεόντι 200 μ3 ημερησίως.

4)Νικολάου Σακκαλίου, Γεώτρησις θέσις Κυψέλη 100 μ3 ημερησίως, οίτινες προσφέρουν το μ3 προς 11 δρχ. και θα εκπέσουν την τιμήν εις 10 δρχ. και τινών άλλων, οίτινες δεν μας εγνώρισαν την απόδοσιν των γεωτρήσεών των, αι οποίαι ανέρχονται εις μεγάλας ποσότητας.

Έχομεν και 150 περίπου κυβικά με βραδϊυλιστήριον και 100 κυβικά από τη γεώτρηση του Δήμου μας εις την θέσιν Βουλκάνο, τας οποίας μπορούμε να ενισχύσουμε ρίχνοντας εις τα δεξαμενάς μόλις τελειώσουν οι εργασίες…»

Στη συνέχεια το κείμενο ζητά εξέταση των νερών για την καταλληλότητά τους και την επάρκειά τους προκειμένου να λυθεί η σύμβαση με την προμηθεύτρια εταιρία η οποία το καλοκαίρι«εκμισθώνει σκάφος κινούμενον δια ρυμουλκού και μας εφοδιάζει ύδωρ ουχί επαρκές», αναφέρεται και στις διαρροές του δικτύου οι οποίες ανέρχονται σε 80.000 έως 90.000 κυβικά μέτρα τη χρονιά και τέλος στον επαχθή όρο της αύξησης της τιμής του νερού από τον μεταφορέα Μπακόπουλο. Άνθρωπο με τον οποίο σύναψε συμφωνία η τότε διορισμένη δημοτική αρχή, από τη χούντα.

Το κείμενο αποκτά εξαιρετικό ενδιαφέρον για την μετέπειτα συμβολή των ιδιοκτητών γεωτρήσεων στο δίκτυο ύδρευσης του Δήμου όπως και για τους αποικιακούς όρους με τους οποίους συμπεριφέρεται ο υδρομεταφορέας Μπακόπουλος απ’ την Τροιζηνία, συμπεριλαμβανομένης και της απώλειας νερού (ως διαρροή 80-90.000 μ3 το χρόνο). Ανεξάρτητα από το αν είναι ένα παιχνίδι που αφορά μια απλή πίεση προς τον υδρομεταφορέα ή αν παίζεται κάτι άλλο που δεν μπορεί να ειπωθεί δημοσίως, οι γεωτρήσεις προβάλλουν ως Η ΛΥΣΗ για την αυτοδυναμία της Αίγινας σε νερό. Και φαίνεται απλό: ο υδρομεταφορέας το πουλά 31,75 δρχ. παραβιάζοντας την αρχική συμφωνία για 27 δρχ. δείχνοντας τις διαθέσεις περεταίρω εκμετάλλευσης του νησιού. Από την άλλη οι ιδιοκτήτες γεωτρήσεων λένε ότι θα το πωλούν 10-11 δρχ. Τι πιο απλό; Άνθρωποι του τόπου οι επόμενοι νερουλάδες, για να μην φεύγει και το εισόδημα έξω από το νησί, φτηνότερο νερό και σίγουρα πιο ελεγχόμενο. Ιδού η νέα αυταπάτη της εποχής για τη λύση του προβλήματος. Μια αυταπάτη που προστέθηκε μαζί με τις προηγούμενες. Και τις επόμενες.

ΥΓ: Η υπόθεση του «βραδϊυλιστηρίου» είναι μια υπόθεση που από μόνη της απαιτεί ένα ιδιαίτερο ψάξιμο. Πρόκειται για ένα βραδύ (αργό) διυλιστήριο νερού, που δέχεται ποσότητες επίγειες τις οποίες φιλτράρει στέλνοντάς τες προς το δίκτυο. Υπομονή!

Advertisements

Σχολιάστε

Filed under Uncategorized

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s